Kinderstoelkussens

We hebben een mooie kinderstoel voor mijn zoontje van Safety 1st. Daar zit een zitkussen en een rugkussen bij, die uiteraard regelmatig vies worden. En, zoals dat bij ons gaat, vervolgens liggen de kussens weken in de wasmand, terwijl mijn zoon houten billen krijgt van die harde stoel. Het leek mij dus handig om een paar extra kussentjes te hebben en het leek me ook niet al te moeilijk om die zelf te maken.
Wederom op de markt een leuk stofje gekocht. Ik had nog flink wat fiberfill over van de iPad-hoes, dus dat kwam mooi uit. Ik besloot om dubbel fiberfill te gebruiken, zodat de kussens lekker zacht zouden zijn. Ik tekende een patroontje door de omtrek van de originele kussens te nemen. Ik snap nu trouwens waarom bij deze werkwijze vaak het patroonpapier dubbel gevouwen wordt en er slechts één helft van het te maken object wordt overgetrokken: als je het papier uitknipt en dan open vouwt, zijn beide kanten precies symmetrisch. Dat is bij mijn kussentjes dus niet zo, want uiteraard bedacht ik dit pas toen ik mijn stof al lang en breed had uitgeknipt. Goed, zo leer je elke keer weer wat bij :)
Ik heb de stof verstevigd met vlieseline. Vervolgens heb ik de voorkant en de achterkant om een laag fiberfill gestikt. Die lagen heb ik op elkaar gestikt, één keer op 2 cm van de rand, daarna nog op een paar mm van de rand. Het is niet gelukt om beide delen precies gelijk te krijgen, ook daar bedacht ik later een oplossing voor :) Maar goed, op zich ben ik tevreden, en de kussens zijn heerlijk zacht! Zachter dan de oorspronkelijke kussens van de stoel.
Mijn zoon kan nog niet praten, maar ik geloof wel dat hij er blij mee is!

Hardlopen 2

Vandaag heb ik weer hardgelopen. Omdat ik na de vorige keer nogal last had van m'n spieren, besloot ik om mijn lijf wat rust te geven en pas vandaag weer te lopen. Misschien was het beter als ik toch wel had gelopen tussendoor. Hoe dan ook, toen ik vandaag op de training kwam, bleek dat we 2 x 10 minuten moesten lopen! Poeh! 3 x 5 vond ik al heftig, dit zou ik niet gaan halen, dacht ik. Maar goed, toch maar wel begonnen natuurlijk, en uiteindelijk is het gelukt! Ik ben zo trots! Natuurlijk moet ik nu wel echt gaan trainen tussendoor (ik ga komende week naar de intervaltraining, dit keer ECHT!), maar het is hoopgevend dat het gelukt is. Ik besefte me ook dat als dit lukt, dat ik 30 minuten ook moet redden. Ik ben benieuwd! 30 minuten vind ik wel mooi voor nu, veel langer hoeft voor mij niet. Dus vanaf nu goed trainen, en dan op naar de 30!

Hardlopen

O ja, ik had ook nog andere hobby's... Zo gaat dat bij mij, ik bijt me vast in iets en dan verdwijnt al het andere naar de achtergrond. Maar goed, dat is in dit geval lastig aangezien ik een cursus volg van Start2run. Ik moet dus elke zaterdag (of zondag of dinsdag) aantreden, en eigenlijk moet ik ook minimaal één keer door de week trainen. Ik was zelf al aan het opbouwen geweest met hardlopen (een paar weken geleden liep ik 13 minuten verspreid over 3 runs), dus ik kon de eerste trainingen gelukkig goed meekomen. Afgelopen zaterdag kon ik niet naar de training en zondag had ik ECHT geen zin! Ik besloot om dinsdagochtend te gaan. Er bleek dinsdag echter een trainer te weinig te zijn. Ook waren we maar met 2 mensen van de startersgroep. Of we het zagen zitten om 3x5 minuten te rennen, samen met de rustige groep? Slik! De vorige training liepen we nog 7x1 minuut. Maar ja, ik wilde me niet laten kennen, dus ik zei dat het wel zou lukken. Er was 3 minuten wandelpauze na elke run.
En hoe ging het? Het ging best goed, het viel me niet tegen. De rest van de dag verliep prima. Maar aan het eind van de middag kreeg ik tijdens een wandeling ineens pap in de benen, ongelooflijk! Alsof ik elk moment door m'n benen kon zakken. En vandaag had ik spierpijn! Misschien was het toch wel een beetje te veel...
Gelukkig werkt het wel heel motiverend dat ik 15 minuten heb hardgelopen. Als dat kan, dan kan ik dit doorzetten en opbouwen tot 30 of meer minuten. Dat is waar ik uiteindelijk op hoop uit te komen. Of eigenlijk op 5 km. Want ik heb me voorgenomen (en nu ik het wereldkundig maak, moet ik me er aan gaan houden...!) om in mei de Marikenloop te lopen! To be continued...!

Broekje deel 2

Ik had de tijd gisterenavond, dus ik ben verder gegaan met het broekje.
Ik heb eerst alle panden en boorden omgeslingerd met een zigzagsteek. Bij het omslingeren van de boorden liep de stof een paar keer vast in de naaimachine. Dus ik heb die iets ruimer omgeslingerd, om te voorkomen dat ik mijn machine serieus naar de Filestijnen zou helpen...
Vervolgens heb ik de werkbeschrijving van Knippie gevolgd: middenvoorbeen en zijvoorbeen aan elkaar + doorstikken, achterbeen en pas aan elkaar + doorstikken, middenvoornaad stikken, middenachternaad stikken, zijnaden stikken en tot slot de middenbeennaad stikken. Ik vind het overigens wel gek dat Knippie niet de opdracht geeft om de andere naden door te stikken. Ik heb dat dan ook maar niet gedaan, maar wellicht dat ik het bij een volgend broekje (jawel, ik heb de smaak te pakken!) wel zou doen.
Toen moesten de boorden nog. Die heb ik tot vandaag bewaard. Ik ben gisteren wel begonnen met de boorden dubbel te stikken, maar toen was de onderdraad op en dat leek mij een verstandig moment om naar bed te gaan (ik zat inmiddels al bijna 3 uur achter de naaimachine, het was mooi geweest).
Vandaag heb ik dus de boorden aangezet en de elastiek erin gezet, en toen was het broekje klaar! Joepie! Het is me al met al toch meegevallen. Ik schrok van de patroonbladen, anderzijds viel het in elkaar zetten me weer erg mee. Ik was vooraf bang dat de joggingstof problemen zou geven (ik heb wat dingen gelezen dat elastische stof moeilijk kan zijn), maar ook dat viel mee. Deze stof was dan ook niet zo heel elastisch. Mijn zoon past het broekje goed, en ik ben erg tevreden met het resultaat.
Dus kortom, project broekje: geslaagd!

De kleur komt niet goed over op de foto, in het echt is de broek minder roze

Als een echt model: één been naar voren!

Broekje deel 1

Project broekje is vandaag van start gegaan. En tjonge jonge, zelfs een broek van 1,5 bolletje is nog steeds ingewikkeld! Het begint al bij het patroonblad: toen ik dat zag, wilde ik eigenlijk de handdoek al in de ring gooien.

Kan het nog ingewikkelder?!

Maar goed, als je ergens aan begint moet je het ook afmaken en het zou ook zonde zijn van de stof om er niet aan te beginnen. Dus ik heb het patroon netjes overgetrokken zoals de bedoeling was, dat kostte me al een half uur en een telefoontje naar mijn moeder. Ik ga namelijk een broek maat 92 maken met een patroon maat 80, dus het patroon moet vergroot en verbreed worden. En moet je dan echt je patroon in stukken knippen? Ja, dat moet dus. Je kan er niet zomaar een stuk bijtekenen, want dan is het model niet meer goed. Ik heb een broekje gepakt dat nu goed past en daar de maat van genomen, om te weten hoeveel ik bij moest tekenen. En wat bleek? Het gekozen patroon is precies groot genoeg! Blijkbaar vallen de maten van de Knippie groot (of de broekjes van de Hema vallen klein).

En zojuist heb ik de patroondelen op de stof gespeld en de stof uitgeknipt. 2e horde succesvol genomen! Het is goed en netjes gelukt - hulde voor mijn nieuwe stofschaar, dat ding knipt echt heerlijk! De rode vlekken in de nek zijn inmiddels weggetrokken en mijn natte oksels zijn weer opgedroogd. Hierna komt het naaien, we zullen zien hoe dat gaat!

Handig bijzettafeltje, zo'n kinderstoel!

Stof gekocht en etuitje gemaakt

Donderdag ben ik met vriendlief en zoonlief naar de stoffenwinkel geweest. Ik wilde stof kopen voor een broekje voor mijn zoon (uit de Knippie). Ik had al bij verschillende internetwinkels gekeken, maar durfde toch niet goed te bestellen omdat ik bang was dat de kleur tegen zou vallen, of dat de kleur van de boordstof niet goed zou matchen bij de gewone stof.
Ik ben goed geslaagd. Ik heb leuke rode joggingstof en boordstof, mooi tafelzeil en een set goede stofscharen gekocht. Dus ik kan aan de slag! Ik heb getwijfeld of ik de stof zou wassen van te voren, ik wilde eigenlijk vanavond al aan de slag en dat zou niet lukken als ik het eerst zou wassen (niet op tijd droog). Ik heb besloten om het toch maar wel te wassen, want het zou een grote teleurstelling zijn als mijn zorgvuldig (eerste) eigengemaakte broekje zou krimpen en daardoor niet meer zou passen.
Omdat ik toch iets wilde maken, heb ik een etuitje gemaakt van het tafelzeil om de kleurpotloden van mijn zoon in te bewaren. Een heel simpel dingetje, maar wel mooi en effectief:

Lief tasje voor een lief meisje

De dochter van vrienden is binnenkort jarig, ze wordt vier. Dat betekent dat ze binnenkort maar school gaat. Voor haar verjaardag maakte ik een tasje voor haar, waar ze dan straks haar fruit en lunch in mee naar school kan nemen. Het is een tasje met ritssluiting, met een ritszakje aan de buitenkant. De buitenkant bestaat uit een voorpand, achterpand en een middenstuk. Het hengsel is vastgestikt aan het middenstuk. Bij het opgenaaide zakje heb ik de hoekjes aan de verkeerde kant samen genaaid, waardoor het zakje een beetje "omhoog" staat. Al met al weer een uitdagende tas, met een okee resultaat:

Voorkant





Achterkant



Ritszakje

Knippie

Mijn lieve vriend heeft een Knippie voor me gekocht! Ik speelde zelf al met de gedachte om datgeen keer te doen, maar hij was me voor. Ik heb er doorheen gebladerd en leuke, maar vooral veel moeilijke dingen gezien! Toch voel ik me daardoor ook uitgedaagd. Ik ben van plan om ergens een basisboekje aan te schaffen over naaien (Boekenvoordeel!), waarin de basistermen en -technieken worden uitgelegd (want wat is bijvoorbeeld "smal op de kant stikken"?!). En dan stof kopen en aan de slag, telefoon binnen handbereik zodat ik (schoon)mama kan bellen voor de nodige begeleiding, en als schouder om op uit te huilen waarschijnlijk... Ik hou jullie op de hoogte!

Handwerktas

Voor de verjaardag van mijn vriendin heb ik een handwerktas gemaakt. Ze vroeg een cadeautje waarmee ze zelf kon gaan fröbelen, dus ik kocht een Sweetie Petite voor haar. Toen bedacht ik me dat het wel leuk zou zijn om een tas voor haar te maken, waarin ze haar handwerkspullen mee naar mij kan nemen zodat we samen kunnen fröbelen.
Ik bedacht een ontwerp met behulp van dit en dit patroon van by Miekk. Uiteindelijk is de tas wat breder uitgevallen dan de bedoeling was, maar dat geeft niet.
Toen ik de buitentas klaar had, ging ik aan de slag met de binnentas. Er was alleen niet meer genoeg van de stof die ik daarvoor wilde gebruiken. Dus toen heb ik een oude dekbedhoes opgeofferd. Werkt prima, dus nu heb ik een mooie stapel stof voor voeringen.
Ik heb mezelf met deze tas weer wat nieuwe uitdagingen gegeven. Ik heb de buitenranden van de tas omgezoomd, dat was een goede oefening met netjes recht naaien. Dat gaat steeds beter en ik ben uiteindelijk tevreden met hoe het geworden is. Ik had achteraf gezien in de zoompjes misschien wat touw of waslijn kunnen doen voor de stevigheid (de tas is nu niet stevig genoeg om "overeind" te blijven staan), dat is weer iets voor een volgende keer.
En, tatatataaa, ik heb een knoopsgat genaaid! En ook dat is makkelijker dan het lijkt. Ik had de handleiding van mijn naaimachine al tig keer gelezen om over mijn koudwatervrees heen te komen -zonder resultaat- en uiteindelijk, met wat druk van mijn vriend ("Een knoopsgat? Dat is toch supermakkelijk, de machine doet al het werk!") ben ik ervoor gegaan. En het is inderdaad supermakkelijk. Knoopsgatvoetje gebruiken, even goed opletten, niet te snel naaien en klaar!
Al met al ben ik stiekem best een beetje trots op het resultaat:

Voorkant

Achterkant

Knoopsgat!

Met inhoud

iPad hoes

Mijn volgende project werd een hoes voor de iPad, waar ik eerder al over schreef. Ik heb de maten van de iPad genomen en daar een centimeter bij geteld, plus een centimeter naadwaarde. Ik heb een voorpand en een achterpand gemaakt, die ik beiden met vlieseline heb versterkt en gevoerd heb met fiberfill. Vervolgens ben ik de stof gaan quilten. Ik dacht het mezelf makkelijk te maken door een ruitje te nemen, maar daarmee heb ik het mezelf juist moeilijk gemaakt. Want elke keer dat ik scheef heb genaaid, is genadeloos te zien op de ruitstof.
Ook bleek dat ik de marges veel te krap heb genomen. Door het gebruik van fiberfill in combinatie met quilten, trekt de stof samen, waardoor het pand veel kleiner wordt dat vooraf was bedacht. De iPad past er nèt in (maar dan wel zonder smartcover).
En tot slot leerde ik dat het omzomen van een gevoerde lap lastig is wanneer je hem vaker dan één keer dubbel moet vouwen (bijvoorbeeld bij de hoeken). Dus afwerken met biaisband of een reepje stof is noodzakelijk. Ik was ook nog vergeten een stukje om te zomen voordat ik de hoes in elkaar zette, wat ik nog moet afwerken met een randje stof of biaisband.
Al met al een zeer leerzaam project. Ik heb nu al zin om de volgende te maken, zodat ik hem kan verbeteren. Maar eerst heb ik nog allerlei andere projecten waar ik aan wil beginnen, dus het kan nog even duren!

Update

Inmiddels gaat het een stuk beter met mijn vinger. Het doet bijna geen pijn meer en ik kan al weer bijna alles doen. We hebben vandaag het verband vervangen en het zag er allemaal goed uit.
Ik heb vandaag ook weer achter de naaimachine gezeten. Eerst weer naar de markt voor wat stof en andere dingetjes. En daarna aan de slag. Ik heb een bandje gemaakt om de schouderbanden van de autostoel van mijn zoon bij elkaar te houden. Hij heeft de neiging om zijn armpjes eruit te wurmen, en met dat bandje er omheen kan dat niet meer. Ik heb er geen foto van gemaakt, het was een simpel bandje met klittenband.
Verder ben ik begonnen met een hoes voor de iPad. Ik heb een simpel patroon bedacht, waarbij ik fiberfill gebruik om te voeren en waarbij ik ook ruiten gequild (schrijf je dat zo?) heb, dat had ik een keer op YouTube gezien. Het maakt de stof lekker stevig in elk geval. Hij is nog niet af, zodra hij klaar is, post ik een foto!
Mijn moeder liet me trouwens weten dat ze bij mijn oma op zolder nog allerlei leuke stofjes gevonden heeft. Super, ik kan de komende maanden weer vooruit geloof ik! :)

Ongelukje gehad

En toen sloeg het noodlot toe... Donderdagavond ging ik koken, ik was sla aan het snijden en ik had de slag lekker te pakken. Dus ik voerde het tempo van mijn mes wat op en toen... sneed ik een stukje van mijn vinger af... Mijn vriend slijpt messen als hobby, het mes was dus vlijmscherp en heeft korte metten gemaakt met de top van mijn linker wijsvinger. Gelukkig ben ik rechtshandig...
Het zit nu dik in het verband en ik kan er weinig mee, omdat het niet nat mag worden. Ik voel nu na ruim twee dagen gelukkig wel dat het aan het genezen is, het doet geen pijn meer en het voelt "heel" aan. Vandaag of morgen ga ik proberen het verband te vervangen. Ik moest het één tot twee weken rustig aan doen van de dokter, daarna zal het nog wel een tijdje gevoelig blijven. Mij best, als ik maar snel weer achter de naaimachine kan kruipen. Want ik mag dan wel geblesseerd zijn, mijn hoofd stroomt over van ideeën (zo erg dat ik er 's nachts niet van kan slapen!).

Auwww!

Portemonneetje met ritssluiting

Mijn volgende doel was het inzetten van een ritssluiting. Dat is iets wat me altijd heel moeilijk leek, maar wat tegelijk supergaaf is als je dat kan; ik vind het de mooiste en handigste sluiting die er is. Dus vooraf wat tutorials gekeken en gelezen, een patroontje uitgezocht en begonnen.
En zo moeilijk is het niet! Ik heb zelfs een ritsvoetje (brrr!) gebruikt, zonder problemen. Dit keer gebruikte ik een patroon van Anni-tas.
En dit is het geworden:

Tasje gemaakt

Na mijn besmetting met het naaivirus en de redelijk geslaagde projecten speldenkussen en gsm-hoesje, had ik mijn zinnen gezet op het maken van een tas (ook weer naar een patroon van by Miekk).  Ik ben er gisteren aan begonnen en vandaag heb ik hem afgemaakt. Al doende leert men: het achteruit naaien gaat al een stuk makkelijker en netter. Ik had steeds de neiging om een behoorlijk stuk achteruit te naaien, maar dan is de kans groot dat het scheef gaat. Ik besefte ineens dat een centimetertje achteruit al voldoende is, dus nu tel ik steeds 10 steken achteruit en ik naai heel langzaam, en dat werkt prima! Oefening baart kunst.
Het valt me mee hoe "makkelijk" het allemaal gaat. Die rok die ik jaren geleden maakte, daarvan herinner ik me veel gevloek, getier en tot in de late uurtjes doorwerken om dat ding af te krijgen. De projecten die ik nu maak zijn kleiner en zijn snelle klaar. Dan heb je dus snel voldoening van je werk.
Zie hier het resultaat:

Begonnen met naaien!

Hallo allemaal,

Afgelopen weekend werd ik enorm geïnspireerd door een blog op internet. Deze blog gaat over haken en naaien, er staat ook een cursus "naailes voor beginners" op. Nu heb ik vroeger wel eens achter de naaimachine van mijn moeder gezeten om simpele dingetjes te maken (ik zou al niet meer weten wat). Ik heb dus wel eens iets gedaan. Maar dat is alweer zo lang geleden, dat is allemaal weggezakt.
Een paar jaar terug kocht ik vol goede moed een naaimachine, een echte Singer. Ik heb er wat dingen mee genaaid, heb zelfs een rok gemaakt (die overigens niet naar tevredenheid was), maar verder stond het ding vooral stof te vangen in de kast. Nu zag ik op die blog zulke leuke dingen, en de uitleg was zo helder, dat ik dacht: "Dat moet mij toch ook lukken?!". Dus vanochtend ben ik naar de markt gereden en heb daar een kapitaal aan stof en fournituren uitgegeven ("Hoeveel klitteband wil je hebben?" "Doe maar een meter!", riep ik enthousiast - dat is waarschijnlijk genoeg voor de komende drie jaar ;) ).
Thuisgekomen heb ik eerst een bakje koffie gedronken, en toen ging ik aan de slag. Het heeft me wel anderhalf uur gekost voordat ik het ding fatsoenlijk aan het werk had (heb ik al verteld dat ik, toen ik de machine net had, mijn schoonmoeder wel tien keer heb laten komen omdat ik de draadspanning niet goed afgesteld kreeg?). Koppig als ik ben probeerde ik het zelf op te lossen en werd behoorlijk gefrustreerd. Ik had al met schoonmama aan de lijn gehangen, die zou eraan komen, tot vriendlief opmerkte: "Die garenklos bovenop zit veel te los, moet je dat ding (=garenkloshouder) niet aanduwen?" Ik zei knorrig dat hij niet moest doen alsof hij er verstand van had, maar hij bleek gelijk te hebben... Dus schoonmoeder weer gebeld dat ze thuis kon blijven, ik had de machine eindelijk aan de praat.
Ik heb twee kleine projecten gemaakt en ik ben er apetrots op:

Speldenkussen

Gsm-hoesje

Beiden volgens patronen van by Miekk.
Ze zijn niet perfect, het blijft een uitdaging om netjes achteruit te naaien, maar ze zijn goed gelukt voor de eerste keer! Ik heb de smaak te pakken, ben van plan om komende week aan de slag te gaan met het vervaardigen van een tas. Dan heb ik meteen een handig iets om stof of haakwerkjes in te doen.